រាងស្តើងគ្រប់ដណ្ដប់ដោយសម្លៀកបំពាក់សិុចសីុដែលជាទម្លាប់របស់មនុស្សស្រីម្នាក់នេះទៅហើយ~
ម៉ូម៉ូបាញ់ក្រសែភ្នែកឌឺដងដាក់ជុងហ្គុកដោយមិនកោតក្រែង
ម៉ូម៉ូ<មកយាមប្ដីឬ?>នាងដើរចូលមកអង្គុយលើសាឡុងទំនេរស្អាតធ្វើហីៗ
ជុងហ្គុក<ចុះបើប្រាប់ថាមិនមែននោះ?>រាងតូចត្បកទៅវិញ គេមិនមែនសារីចុះញ៉មអ្នកណាងាយៗឡើយ
ម៉ូម៉ូ<បើមិនមែនប្រហែលជាល្អហើយ>នាងញញឹមដោយពិសពុល
ជុងហ្គុក<ខ្ញុំដឹងថាប្ដីខ្ញុំមិនដើរតោងស្រីទេ មានតែស្រីទេដែលតោងប្ដីខ្ញុំ>
ម៉ូម៉ូ<ឯងចង់មានន័យថាម៉េច?>នាងចាប់ផ្ដើមឆេះឈួលព្រោះនាងគិតថាជុងហ្គុកកំពុងតែឌឺនាង
ជុងហ្គុក<បានន័យថា អឹមមមមដូចដែលនាងគិតទេដឹង>គេញាក់ស្មាហើយយកនំមកហែកញាំុ
ម៉ូម៉ូ<ឯង!!!>នាងក្រោកឈរដោយក្រហាយចិត្ត
ម៉ូម៉ូ<ហឹុស!ទោះយ៉ាងណាយើងមិនឲ្យបងថេយ៉ុងរួចផុតពីកណ្ដាប់ដៃយើងទេ>នាងនៅតែបញ្ឈឺរាងតូច
ជុងហ្គុក<បាន បើនាងយកបងថេបាននាងក៏គ្មានក្ដីសុខដែរ>រាងតូចស៊កទៅនាងវិញ
ម៉ូម៉ូ<ខ្ញុំមិនខ្វល់ស្រាប់ទៅហើយ យ៉ាងណាខ្ញុំមិនចុះចាញ់អ្នកណាឡើយ>
ជុងហ្គុក<នាងពិតជាមុខក្រាស់ពិតមែន>
ម៉ូម៉ូ<ខ្ញុំមិនខ្វល់ថាឯងនិយាយអីចំពោះខ្ញុំទេ តែឯងគួរដឹងណាថាឯងមកក្រោយខ្ញុំ...> នាងនិយាយមិនទាន់ចប់ផងទ្វារបន្ទប់ក៏បានបើក
ជុងហ្គុក<បងប្រជុំចប់ហើយហ្ហេស៎?>គេធ្វើជាចូលទៅយកចិត្ត
ថេយ៉ុង<គឺចប់ហើយ អូ!!!!ម៉ូម៉ូនាងមកទៀតហើយ?>គេសួរដោយធុញទ្រាន់
ម៉ូម៉ូ<គឺបងថេថ្ងៃមុនខកណាត់ខ្ញុំដូច្នេះថ្ងៃនេះទៅញាំុបាយថ្ងៃត្រង់ជាមួយគ្នាណា>ស្រីម្នាក់នេះមុខក្រាស់ពិតមែន
ថេយ៉ុង<សុំទោសផងថ្ងៃនេះខ្ញុំគ្មានពេលទេ>
ជុងហ្គុក<នាងមិនទៅរកអ្នកកំដរផ្សេងទៅ?ហេតុអីជាប្ដីខ្ញុុំ?>អីយ៉ាជុងហ្គុកមិនដែលហៅថេយ៉ុងថាប្ដីនៅចំពោះមុខគេបែបនេះទេ
ម៉ូម៉ូ<ខ្ញុំមិនបានគិតបែបនឹងទេ ដោយសារតែបងថេរវល់ហើយគាត់ក៏ធ្លាប់ណាត់ខ្ញុំដែរ គ្រាន់តែបាយថ្ងៃត្រង់មួយពេលមិនខុសទាស់ឯណា?>នាងនិយាយដោយសម្ដីទន់ៗ
ជុងហ្គុក<បងថេតោះយើងទៅញាំុបាយផ្ទះវិញល្អទេ?ម៉ាក់ប្រាប់ថាថ្ងៃនេះគាត់ធ្វើម្ហូបពិសេសសម្រាប់ពួកយើងទៀតផង>ជុងហ្គុកបែរមកនិយាយដាក់ថេយ៉ុងហើយកៀកដៃគេដើរចេញទៅ
ម៉ូម៉ូ<អាយ!!!!>នាងទន្ទ្រាំជើងដោយសារតែមិនអាចយកឈ្នះជុងហ្គុកបាន
ម៉ូម៉ូ<ចាំមើលដល់វេនយើងវិញឯងនឹងឈឺចិត្តក្អួតឈាមមិនខាន>នាងខាំមាត់ទប់កំហឹង ទោះយ៉ាងណានាងមិនបោះបង់ឱកាសចាប់ប្រុសអ្នកមានម្នាក់នេះបានឡើយ
ឯថេយ៉ុងវិញក៏បានបើកឡានទៅផ្ទះជាមួយជុងហ្គុក
ថេយ៉ុង<មានរឿងជាមួយម៉ូម៉ូមែនទេ?>គេធ្វើជាសួរ
ជុងហ្គុក<ស្រីម្នាក់នោះជាអ្នកនាំរឿងតើ?>
ថេយ៉ុង<នាងតែងតែបែបនេះឯង កុំទៅខ្វល់អី>
ជុងហ្គុក<បងមិនឲ្យខ្ញុំខ្វល់ហេស៎?>រាងតូចច្រឡោតខឹងភ្លាមៗ
ថេយ៉ុង<គឺ...បងចង់បានន័យថាកុំទៅជ្រលក់មាត់ជាមួយនាងអី នាំតែក្ដៅក្រហាយដាក់ខ្លួនទេ>គេដឹងថាអ្នកម្ខាងទៀតខឹងក៏ប្រញាប់និយាយពន្យល់ឲ្យច្បាស់
ជុងហ្គុក<ខ្ញុំនឹងមិនជ្រលក់មាត់ជាមួយនាងលុះត្រាតែប្រុសដែលនាងចង់ទាក់មិនមែនជាបង>ជុងហ្គុកបែរមុខចេញហើយមើលទៅផ្លូវ មុខគេពេលនេះពិតជាគួរឲ្យចង់ចាប់ក្រញិចពិតមែន
ថេយ៉ុង<ដឹងទេថាបងរំភើបនៅពេលប្រពន្ធបងកំពុងតែប្រចណ្ឌ>គេលួចសើចដើមក
ជុងហ្គុក<បងនៅឲ្យឆ្ងាយពីនាងបន្តិចបានទេ?ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យនាងនៅក្បែរបងទេ>
ជុងហ្គុកក៏និយាយទន់ភ្លន់វិញ ទោះជាយ៉ាងណាគេមិនឲ្យស្រីម្នាក់នោះដណ្ដើមរាងក្រាស់ពីគេបានដែរ.....រង់ចាំភាគបន្ត~
