ဂျွန် ကားပေါ်၌ စကားမပြောဘဲ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်လိုက်လာခဲ့သည်။ နောက်မှာကျန်ခဲ့တဲ့ busanမြို့ကို ကားမှန်ကနေကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချနေမိသည်။
ဒုတိယအကြိမ် busanမြို့ကြီးကို ကျောခိုင်းပြီး ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့
ဂျွန်တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်။ ဂျွန့်ရဲ့ဘေးမှာ jungkookရှိသည်။ ဤသည်ကိုက ဂျွန့်အတွက် အားဖြစ်စေသည်။ကားကို အာရုံစိုက်ပြီး မောင်းနေသော jungkookကို ကြည့်ပြီး ဂျွန်ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ချာတိတ် ကိုယ့်ကို ကြည့်ပြီး ဘာတွေသဘောကျနေတာတုန်း”
ဂျွန် ခေါင်းကိုရမ်းလိုက်ပြီး
"ဂျွန်ရဲ့မှောင်မိုက်နေတဲ့ဘဝထဲကို အလင်းပေးခဲ့တဲ့ ဦးကို ဂျွန် ကျေးဇူးတင်တယ် သိလား ဦးသာ ဂျွန့်ဆီရောက်မလာခဲ့ရင် ဂျွန့်ဘဝက ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ဆက်သွားနေမှာ အခုတော့ ဂျွန့်ရဲ့ဘဝကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြတ်သန်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ် ပျော်ရွှင်ခြင်းက ဂျွန့်အတွက်ထိုက်တန်လားမသိပေမယ့် ဆုံးသွားတဲ့ paအတွက် ဂျွန့်ကို အ
ခုထိချိန်ထိ ချစ်ပေးတယ့်သူတွေအတွက်
ဂျွန့်ဘဝကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်နေတော့မယ်”jungkook ဂျွန့်ရဲ့ပေါင်ကို လက်နဲ့ညင်ညင်သာသာ ပွတ်လိုက်ပြီး
"ဂျွန်က ပျော်ရွှင်ဖို့ထိုက်တန်ပါတယ် အဲ့တာကို သံသယမဖြစ်နဲ့”
"ဦး…ဦး ဂျွန့်ရဲ့ဘေးမှာ ရှိပေးမှာမလားဟင်”
"ရှိပေးမှာပေါ့ ကိုယ်မင်းရဲ့ဘေးမှာ အမြဲရှိပေးမှာ ဟုတ်ပြီလား”ဂျွန် ပါးချိုင့်များပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်ပြီး
ကားမှန်တံခါးချကာ လက်ကို ကားတံခါးပေါ်ထားလိုက်ပြီး မေးတင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သည်။jungkook ဂျွန့်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး လမ်းကို အာရုံစိုက်ကာ မောင်းနေလိုက်သည်။ jungkookရဲ့ မျက်နှာမှာ ဖုံးကွယ်ထားမရတော့ဘဲ တဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာသော မဲ့ပြုံးတစ်
ခုကိုတော့ ဂျွန်မမြင်လိုက်ပေ။ကားကို ၄နာရီကြာမောင်းပြီးနောက် ကားက seoulထဲကို ဝင်လာတော့သည်။ ဂျွန် jungkookကို ကြည့်လိုက်ပြီး
"ဦး အခုဘယ်သွားမှာတုန်း”
"အင်း အခုကိုတို့တစ်နေရာသွားဖို့လုပ်ထားတယ် အဲ့မှာ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေလည်း စောင့်နေပြီ”jungkookက တစ်ခါတည်းမပြောသဖြင့် ဂျွန်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
"အဲ့ဒါဘယ်လဲ ဦး”
"တ…တရားရုံး”
"တရားရုံးကို”ဂျွန် မျက်လုံးများကျွတ်ကျမတတ်ပြူးသွားကာ အလန့်တကြားနဲ့အော်လိုက်မိတော့သည်။ jungkookကို မယုံနိုင်စွာကြည့်ပြီး
"ဦး ဂျွန့်ကို စနေတာမလား”
jungkookကားကို လမ်းဘေးချရပ်လိုက်ကာ
"ချာတိတ် ကိုယ့်ပုံစံက စနေတဲ့ပုံနဲ့တူလို့လား”
ဂျွန် jungkookရဲ့မျက်လုံးထဲကို ကြည့်ပြီး အမှန်တရားကို ရှာဖွေနေမိသည်။ ဂျွန် နှုတ်ခမ်းလေးဆူလာပြီး
"ဦးက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ချက်ခြင်းကြီးလဲ ဂျွန့်ရဲ့အိမ်ကိုလည်း အသိမပေးဘူး”
"ကိုအဲ့တုန်းကပြောရင် ဂျွန့်အဲ့ကသဘောတူမှာမဟုတ်ဘူးလေ အခုကလက်မှတ်ထိုးထားရုံပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကို ချာတိတ်ကို စိတ်မချဘူး
နောက်နည်းနည်းကြာတော့မှ အကုန်လုံးကို အသိပေးပြီး မင်္ဂလာပွဲလုပ်ကြတာပေါ့ ဟုတ်ပြီလား”ဂျွန် ဘာမှမပြောပဲ နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ jungkookကို ကြည့်နေမိသည်။ jungkookက
ဂျွန့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းကို ဖိနမ်းလိုက်ပြီး နဖူးချင်းထိထားလိုက်ကာ"ချာတိတ် ကိုယ့်ကိုယုံတယ်မလား”
ဂျွန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းညိမ့်ကာ
"ဦးက ဂျွန့်ကို အသိမပေးပဲ အမြဲအံ့သြအောင်လုပ်နေတာပဲ”
"ကိုက မင်း အဲ့လို အံ့သြသွားတဲ့ ပုံလေးကို သဘောကျတာ”
"ဟွန့်…”ဂျွန် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး jungkookနဲ့ လူချင်းခွာလိုက်သည်။ jungkook လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး စတီယာရင်ကိုကိုင်လိုက်ကာ
"ရုံးဆင်းချိန်မရောက်သေးဘူး ရုံးကိုသွားကြတာပေါ့ ချာတိတ်”
jungkook ဂျွန့်အဖြေကို မစောင့်တော့ပဲ ကားမောင်းခဲ့လိုက်တော့သည်။ တရားရုံးရှေ့ကားရပ်တော့ ရုံးရှေ့မတ်တပ်ရပ်ကာ နာရီတကြည့်ကြည့်လုပ်နေတဲ့ yoongiကို တွေ့လိုက်သည်။ jungkookကားပေါ်က ဆင်းလိုက်ကာ